Polka

Dzisiaj przedstawię taniec, który wszyscy znają – POLKA.

Polka to czeski taniec ludowy, opisany po raz pierwszy około 1830 roku. Dzięki czeskiemu nauczycielowi tańca Józefowi Nerudzie polka szybko zyskała popularność w całej Europie. Była tańczona głównie w środowiskach miejskich jako taniec towarzyski, obok takich tańców, jak walc, kadryl czy kotylion. W zależności od środowiska sposób jej wykonania był różny. Od polki skocznej wesołej, o zabarwieniu wręcz satyrycznym, do płaskiej, spokojnej, delikatnie wirowanej po obwodzie koła. Należy przypuszczać, że wszelkie ozdobniki taneczne, często spotykane w polce, były wynikiem fantazji nauczyciela tańca i szczególnie uzdolnionych tancerzy. Polka odtwarzana jest w tempie szybkim / częste przyspieszanie tempa z biegiem tańca/, metrum 2/4.

Krok taneczny polki w przód:

  • przed raz – podskok na lewej nodze z jednoczesnym przeniesieniem prawej nogi w przód,
  • raz – krok prawą nogą w przód,
  • przed dwa – krok dostawny lewą nogą do prawej,
  • dwa – krok prawą nogą w przód.

Mamy polkę pojedynczą i podwójną. Krok polki można tańczyć pojedynczo lub parami.