Taniec na Śląsku

Ruch towarzyszy człowiekowi od pierwszych jego dni. Człowiek wyraża swoją osobowość – uczucia za pomocą rytmu i ruchu. Rytm i ruch to taniec, a taniec to język uniwersalnej wypowiedzi. Nic tak nie zbliża ludzi jak wspólna zabawa i taniec, jest ta najtańsza i najprostsza forma zabawy i rekreacji.

W zabawie poznajemy drugiego człowieka i zbliżamy się do siebie w sposób naturalny.

Wszelkie próby wskrzeszenia tańca ludowego często prowadziły do nieporozumień, pozostaje faktem, że ruchy te były zawsze ogromnym bodźcem wychowawczym i pozostawiały nieocenione materiały będące dokumentem ówczesnych czasów, obrzędów, pieśni i tańców.

W drugiej połowie XIX w. zdano sobie sprawę, że ten nieznany i często pogardzany nurt kultury był w rzeczywistości najbardziej autentyczną częścią dziedzictwa narodowego. Cały ruch wskrzeszenia tańca ludowego w XiX i XX w. miał oczywiście wiele lokalnych wariantów i trudno tu te osiągnięcia uogólnień.

Trojak – taniec regionu śląskiego

Trojak jest najbardziej popularnym tańcem regionu śląskiego.

Trojak to znany taniec śląski, rozpowszechniony na terenie całej Polski.

Tańczony jest do tej samej melodii na całym Górnym Śląsku od Opolskiego aż po Beskidy. W Beskidzie Śląskim, w Cieszyńskim i w Raciborskim /pow. Krzanowice/ taniec ten występuje pod nazwą „Zagrodnik”.

Na całym Górnym Śląsku trojaka tańczy się trójkami / jeden tancerz, dwie tancerki/, wszędzie też tak muzyka, jak i taniec składają się z dwóch części: melodii I w 3/4 i melodii II w metrum 2/4.

Wolna, dostojna część pierwsza kontrastuje z żywą, pełną temperamentu drugą częścią tańca.

Trojaka tańczy dowolna liczba trójek. W każdej trójce tancerz stoi w środku, trzymając za ręce tancerki ustawione po bokach. Zewnętrzne ręce tancerek oparte na biodrze lub uniesione nisko w bok. Ustawienie trójek jest dowolne. Bardzo często ustawiają się jedna za drugą.

W pierwszej części tańca trójki posuwają się w przód, po linii prostej, spokojnym krokiem z unoszeniem nogi ukosem w bok przed nogą, na której umieszczony jest ciężar ciała.

W drugiej części tańca tancerz krąży raz z jedną, raz z drugą partnerką.

Tak pierwsza, jak druga część łączone są w jednym tańcu.